لفظ کارمند در ادبیات رایج کاری در یران به صورت عمومی به کارکنان بخش دولتی اطلاق می‌شود و شامل کسانی است که در استخدام دولت هستند. کارمند در معنای لغوی، از ترکیب کار و مند تشکیل شده است که مند به عنوان یک پسوند، به معنای صاحب، این لغت را این گونه معنا می‌کند: کسی که کار دارد! مفهوم غالب در واژه کارمند، کسی است که استخدام می‌شود که کاری داشته باشد. جالب است که اگر از کارمندان در مورد محل کارشان پرسیده شود، پاسخ آن‌ها هم جالب است، در بیشتر مواقع پاسخ این است: اداره! یعنی جایی که اداره می‌شود و ما هم در آن‌جا به کار گمارده شده‌ایم.

در مقابل واژه کارمند یا کارمندان، واژه دیگری وجود دارد به نام کارکنان که جمع کلمه کارکن است. کارکن کسی است که استخدام می‌شود تا کاری را انجام دهد و اگر از کارکنان پرسیده شود که کجا کار می‌کنند، در اغلب موارد پاسخ این است: شرکت. هر چند شاید کارکنان دقیقا ندانند شرکت چیست و چه مفهومی را دنبال می‌کنند اما شرکت در ذات خود در دنیای امروز به دنبال تامین منافع ذینفعان است. ذینفعانی که در شرکت نقش دارند و عملکرد کارکنان در آینده سازمان موثر است.

کلمات در فضای کسب و کار، هر چند کوچک و کوتاه، حامل بارهای معنایی هستند که توصیف کننده پارادایم‌های موجود در فضای ذهنی کارکنان و مدیران است و به عبارتی بیان کننده روابط بین کارکنان و سازمان است.

بین کارمند و کارکن تفاوت بسیار است.