"ما گفتگو بلد نیستیم." این گزاره تا حدود زیادی صحیح، مصادیق عینی زیادی تا بحال برای من داشته‌ است. بارها در جلسه‌هایی حضور داشته‌ام که در آن اعضای جلسه به شدت به هم تاخته‌اند و یکدیگر را مورد سرزنش قرار داده‌اند و در برخی موارد هم در انتها سعی کرده‌اند با روبوسی و  از دل هم در بیاورند، اما آیا واقعا وقتی دو نفر با این شدت به هم می‌تازند آیا می توان انتظار داشت که این رابطه ترمیم شود و به سطح قبل از جلسه برسد؟ به نظرم این کار به احتمال زیاد نشدنی و این روبوسی‌های بعد از جلسه هم چیزی جز ریا و دورویی نمی تواند باشد. در همین راستا متن زیر را از وبلاگ هاروارد دیدم که ترجمه و نشرش را به جا دیدم

 

شما برای انجام دادن هر کاری لازم است قادر باشید ایده ها و نظرات خود را به صورت اثربخش و روشن ارائه دهید. سه نکته ای که بهترین ارائه کنندگان مطلب برای رساندن پیام خود از آن ها بهره می گیرند عبارتند از:

  • ایجاد اعتبار: توان کارشناسی خود را با تسلط در یک حوزه فنی، اثبات کنید. این کار کمک می‌کند تا افرادی که با شما کار می‌کنند در پذیرای حرف شما باشند. حتی اگر موفق نشدید که آن‌ها را متعاقد کنید، اعتبار شما آن‌ها را مجاب می‌کند که شما قصد دروغ گفتن به آن‌ها را ندارید. 
  • ارتباط هیجانی: دیگران نیاز دارند تا باور کنند، آن چه را که شما به آن‌ها می‌گویید، برایشان مهم است. با توجه کردن و مرتبط کردن پیام با آن چیزی که به آن اهمیت می دهند، با آن‌ها ارتباط برقرار کنید.
  • منطقی بودن: تا زمانی که دیگران مبانی ایده‌های شما و جمع بندی آن چه را که می خواهید به آن ها ارائه دهید، درک نکنند هیچ ارتباطی نمی‌تواند به شما کمک کند. یک استدلال روشن، با بهره گیری از داده‌ها و تجزیه آن‌ها، باعث می‌شود دیگران بتوانند مطلب شما را دنبال کنند.

 منبع: +