همین چند سال پیش بود که برای بالابردن سرعت گردش توپ در فوتبال ، فیفا قانونی را گذاشت که پاس عقب به دروازه بان خطاست به شرطی که پاس با پا باشد و دروازه بان هم توپ را با دست بگیرد و بعد قانون دیگری را گذاشت که در جریان یک بازی ا بیش از یک توپ استفاده شود و وقتی توپ به خارج از زمین رفت با توپ های دیگر بازی دنبال شود، و حالا همین بهبودهای به ظاهر کوچک در کنار سایر عوامل فنی، سرعت بازی های فوتبال را خیلی بالا برده است. این روزها که مسابقات یورو ٢٠١٢ برگزار می شد این سرعت و رقابت شدید به خوبی قابل رصد بود.
یک تیم فوتبال در جریان این بازی ها حدود ١١٠ کیلومتر در هر بازی می دود. یعنی هر بازیکن (به جز دروازه بان) حدود ١١ کیلومتر در طول مسابقه می دود. برای این که بخواهیم حس بهتری در این عدد داشته باشیم، در بازی های ایران یک بازیکن در یک بازی ۶ کیلومتر میدود و به عبارتی سرعت بازی ها در ایران نصف سرعت بازی های یورو است و انگار که دو مسابقه ایرانی را با دور تند  در ٩٠ دقیقه تماشا می کنیم. شاخص دیگر که تایید کننده همین موضوع است سرعت انتقال توپ از دفاع به حمله است که در تیم های ایرانی ١٣ ثانیه است و در تیمی مانند المان ۶ ثانیه است.
متغیرهای کلان این چنینی وقتی تغییر می کنند می توان گفت که بقیه متغیرها هم در سایر فضاها( مانند کسب و کار) با همبستگی مثبت تغییر کرده اند و سرعت تغییرات و کارها هم مانند فوتبال بیشتر شده و تلاش دنیا هم در عرصه های مختلف بیشتر شده است و با شدت گرفتن رقابت، میزان دوندگی و شتاب هم در این عرصه ها بیشتر شده است. این سرعت گرفتن ها، خوب یا بد شتاب زیادی گرفته و امیدوارم که در ایران هم این شتاب گرفتن درک شود.