«ديگر دوراني كه يك نفر در شركتي مديرعامل شود و با اتوبوس مديراني را به سيستم تزريق كند تمام شده است. امروزه در سازمان‌ها درون‌زايي براي انتخاب مديران در اولويت است.» اين جملات را يكي از سخنرانان در كنفرانس منابع انساني ايراد مي‌كرد. او را مي‌شناختم. چند سال پيش در يك شركت خودروسازي، همكار بوديم و البته مدير بود. حضور وي در يكي از باندها موجب شده تا او سال‌ها مدير باشد.

پس از سخنراني به سراغش مي‌روم. سلام و احوال و پرسي و .... از شركت جديدش خبر مي‌گيرم. او مدير تامين نيروي انساني است. اخيرا به همراه اتوبوس مديريتي وارد اين شركت شده است. از او به طعنه معناي درون‌زايي را مي‌پرسم و او فقط مي‌خندد. يك هفته مي‌گذرد و حالا او تماس مي‌گيرد. پيشنهاد يك پست مديريتي در شركت‌شان ارائه مي‌دهد هر چند خيلي چرب نيست ولي صحت گفته‌هاي سخنراني را اثبات مي‌كند.