در جلسه‌ای شرکت کردم که مدرس جلسه در خصوص ایزو صحبت می‌کرد و این که چه بلایی بر ایزو در ایران آمده و باعث شده است اعتماد به ایزو از دست برود و بیشتر به شو و نمایش تعبیر شود.

در ایجاد اعتماد دوباره می‌گفت فرض کنید در مورد استفاده از آب برای شستشوی دست، بر اساس داده‌های سازمان بهینه سازی مصرف انرژی باید ٣٠ ثانیه حداقل دست‌ها را شست تا دترجنت عمل کرده و دست‌ها را پاکیزه کند. در این سی ثانیه حداقل ١٢ لیتر آب هدر می‌رود و حال اگر بتوانیم از شیرهای چشمی یا پدالی یا اهرمی استفاده کنیم، خواهیم توانست مصرف را حداکثر به ٨ لیتر برسانیم. در نتیجه حداقل ۴ لیتر آب صرفه جویی می‌شود.

در نهایت می‌گفت برای کاهش قیمت تمام شده در دنیا ٧ ابزار استاندارد تعریف شده است و ایزو یکی از این ابزارهاست. خودش می‌گفت برای بازیابی اعتماد به ایزو، این داستان را در همه جا تعریف می کند تا در مخاطب حداقل اعتماد به ایزو را ایجاد کند.