با یکی از دوستان که در یک شرکت دولتی مسوول آموزش است صحبت می کردیم که چند چشمه از روش اجرای آموزش برایم تعریف کرد. این شرکت حدود 3000 نفر نیرو دارد و در آستانه واگذاری به بخش خصوصی است.

1-      کارکنان به دو دسته تقسیم می شود. عده ای فقط کار می کنند و عده ای فقط آموزش می بینند. گروه دوم یک سری افراد حرفه ای هستند که هیچ فرصت آموزشی را از دست نمی دهند.

2-      در هفته چند را مدیریت شرکت معرفی می کند که چون در آستانه بازنشستگی هستند باید در این یکی دو سال باقیمانده سالانه حداقل 100 ساعت آموزش بگذارنند تا حقوقشان افزایش کافی داشته باشد.

3-      اگر یک دوره آموزشی در شرکت اعلام شود حدود 200 نفر متقاضی شرکت در این دوره خواهند بود، هر چند این دوره هیچ ربطی به کار و تخصص آن ها نداشته باشد.

4-      برای کارکنان نوع آموزش مهم نیست، تنها چیزی که اهمیت دارد گذراندن حداقل ساعت آموزش در هر سال است تا حقوق و مزایای فرد به اندازه کافی رشد کند.

۵- نیازسنجی آموزشی هیچ ربطی به میزان مهارت و نوع کار فرد ندارد و واحد آموزش هم اختیاری در رد و قبول دوره های درخواستی ندارد.