فيلم اخراجي‌ها به كارگرداني مسعود ده‌نمكي امسال در جشنواره فيلم فجر منتخب تماشاگران شده است اما فيلم از سوي هيات داوران براي بخش جوايز كانديدا نشده است. ده‌نمكي هم اعتراض كرده و گفته با اين فيلم حال روشنفكران و ... را گرفته است.

با اين حال فارغ از اين كه ده‌نمكي جايزه بگيرد يا نگيرد يا حقش را عده‌اي بخورند يا در لباس كارگردان ظاهر شود و اكبر عبدي را در فيلمش به بازي بگيرد. هر چه باشد از نظر من او فردي است كه در هر تجمع دانشجويي حاضر بود و كارگرداني مي‌كرد. منتها آن روز كارگردان برنامه كتك‌كاري دانشجويان بود كه بي‌خبر از همه جا در تجمع و خصوصا سخنراني‌هاي دكتر سروش حاضر بودند و مجبور بودند از جانب ايشان و اصحابشان كتك نوش جان كنند. حالا ايشان كارگردان سينما و اهل هنر شده است. فيلمش هر چه باشد، -حتي برنده اسكار- نمي‌توانم به اين راحتي خود را راضي كنم كه در زمان اكران فيلمش به سينما بروم و نام خود را در آمار تماشاگران فيلمش ثبت كنم.

موضوع مربوط به تضارب آرا و انديشه‌ها كه او روزگاري كه انديشه در جريان بود، به قول دكتر سروش خطا در خطابه مي‌ريخت و گلوي انديشه را مي‌فشرد و دم از دينداري مي‌زد، نيست. او آگاهانه يا جاهلانه هزينه‌هاي زيادي را به جامعه تحميل كرد و فرصت‌هاي زيادي را از بين برد. حكايت ما و ده‌نمكي، ماجراي امروز كساني است كه هر وقت صحبت از رابطه با امريكا مي‌شود مي‌گويند امريكا چه ها كه بر ملت ايران روا نكرده، چگونه مي‌توانيم مذاكره كنيم! حال با آقاي ده‌نمكي، نماينده انحصاري انصار در تجمع‌ها و سخنراني‌ها چه مي‌توان كرد؟