انسان معنوی کمترین مصرف و بیشترین تولید را در جهان پیرامون خود دارد. او چنان زندگی می‌کند که کمترین هزینه و بیشترین بازدهی را برای جهان هستی دارد.
انسان معنوی هر چه معنوی‌تر می‌شود احساس می‌کند خودش در حال شکل دادن به خودش است و اگر در جایی کوتاهی کرد خود را مسوول می‌داند.