قيمت كالا و خدمات روز به روز گران‌تر مي‌شود. به عبارتي تورم بار ديگر در جامعه خود را بيشتر نمايان مي‌كند. يكي از علل اصلي اين تورم كه ربطي هم به قيمت‌هاي جهاني ندارد، دلارهاي نفتي بادآورده‌اي است كه دولت بدون هيچ مضايقه و برنامه‌اي به صورت عوام فريبانه خرج مي‌كند تا بتواند به بهترين شكل خدمت‌گذار مردم باشد. يكي از راهكارهاي دولت براي مهار تورم و ايجاد رفاه واردات كالا از خارج از كشور است كه سعي مي‌كند در برابر كمبود كالاهاي داخلي عرضه شود مانند ميوه و مرغ و گوشت كه در حال حاضر با كمترين تعرفه وارد كشور مي‌شوند و در اين بين سود هنگفتي هم نصيب وارد كنندگان عزيز مي‌شود. به عنوان مثال قيمت مرغ دولتي براي هر كيلو قبلا كه وارداتي بود 1100 تومان بود و حالا در دولت جديد با قيمت 1400 تومان عرضه مي‌شود و اين وسط 300 تومان به ازاي هر كيلو نصيب واسطه‌ها مي‌شود.
در طي سال‌هاي قبل كه قيمت هر بشكه به حدود 8 دلار رسيده بود، اوپك ميانگين 25 دلار براي هر بشكه را مد نظر داشت و آن را منصفانه مي‌دانست اما حالا اينقدر خوش گذشته كه ايران هر روز اعلام مي‌كند قيمت زير 60 دلار اصلا به صرف و نيست و الخ. خلاصه اين كه اين دلارهاي نفتي هر قدر كه مي‌گذرد اوضاع را بدتر خواهد كرد. تنها اميد اين روزها، جامعه جهاني است كه بتواند قيمت نفت را كاهش دهد و به حدي برساند كه از شر اين دلارهاي نفتي بادآورده خلاص شويم. وقتي براي دولتي كه گوشش به هيچ چيز بدهكار نيست از توصيه اقتصاددان تا عقل‌هاي سليم و دلسوز، تنها راه حل دعا براي كاهش قيمت نفت است.