روزهاي بي‌روزنامه
حدود 10 سال قبل كه روزنامه رونق چنداني نداشتند، هر روز 50 تومان مي‌داديم و ابرار ورزشي و سلام مي‌خريديم. از كل سلام هم تنها 4 صفحه اولش به درد خواندن مي‌خورد. تا اين كه گذشت و دوم خرداد شد. از روزنامه‌هاي جامعه، توس، نشاط و عصر آزادگان و صبح امروز و ... شروع شد و با توقيف همه اين‌ها، اول بهار و بعد روزنامه دوران روز با شعار آگاهي بنيان رهايي آمد و خلاصه زياد نام نبرم كه عنوان اين روزنامه‌هاي تعطيل شده، مثنوي هفتاد من مي‌شود. تا اين‌كه بالاخره نوبت به همشهري جهان و بعد نوبت به شرق رسيد كه 3 سالي هر روز در دستمان بود و كلي وقتمان را مي‌گرفت و فرصت براي كارهاي ديگر باقي نمي‌گذاشت. حالا ديگر روزنامه‌اي باقي نمانده كه بخواهيم ورق بزنيم. اين چند روزنامه در پيت مانند اعتماد ملي و اعتماد و ... هم كه ارزش ورق زدن ندارد. با اين اوصاف حالا چه روزنامه‌اي به درد مي‌خورد؟! به نظرم كيهان