دولت طرحي براي وام جهت خريد و اجاره مسكن براي اقشار كم درآمد اجرا مي‌كند. افرادي مشمول اين طرح هستند كه درآمد ماهيانه آن‌ها كمتر از دو برابر حداقل حقوق باشد. يعني ماهيانه كمتر از 245180 تومان. اين طرح با آن‌كه در يك نظر مفيد جلوه مي‌كند اما چون مكانيزم عرضه و تقاضا را به هم مي‌زند باعث خواهد شد كه در شهرهاي بزرگ و صنعتي تقاضاي مسكن در كوتاه مدت در حاشيه شهرها افزايش پيدا كند و به تدريج قيمت مسكن را در اين مناطق حاشيه‌اي افزايش دهد و اين يعني افزايش نارضايتي براي مردم حاشيه شهرهاي بزرگ. حال آن كه دولت اين طرح را در راستاي توجه به خانه‌دار شدن اقشار ضعيف جامعه ارائه داده‌ بود چرا كه پايگاه خود را در ميان اين گروه از جامعه مي‌داند.

اين داستان بين سال‌هاي 52 تا 57 هم رخ داد و دولت وقت از اين وام‌ها به مردم حاشيه نشين مي‌داد. اگر اشتباه نكنم در كتاب‌هاي تاريخ چهارم و پنجم دبستان يكي از ظلم‌هاي شاه اين موضوع بود كه حكومت حاشيه نشيني را زياد كرد.